Deze vergissingen over schadevrije jaren kunnen je premie verhogen

Een veelgemaakte fout is dat schadevrije jaren worden verward met treden op de bonus malusladder. Op het polisblad staan deze begrippen vaak bij elkaar, terwijl ze iets anders betekenen. “Ik merk dat mensen treden verwarren met schadevrije jaren”, zegt Jorg. Schadevrije jaren laten zien hoeveel jaren je zonder schade rijdt, terwijl treden alleen iets zeggen over de korting op je premie.

Die verwarring kan gevolgen hebben bij het afsluiten van een autoverzekering. “Dan sluit iemand een verzekering af en geeft 15 schadevrije jaren op, terwijl dat eigenlijk de treden zijn”, legt hij uit. Verzekeraars controleren dit later altijd. “En dat wordt later gecorrigeerd”, vertelt Jorg. "Zo’n correctie kan betekenen dat je premie alsnog omhooggaat."

Schadevrije jaren worden alleen bijgewerkt op de verlengdatum van je verzekering. Stap je tussentijds over, dan telt een deel van het jaar nog niet mee. Daardoor kan het aantal schadevrije jaren op je polis hoger lijken dan je op dat moment echt hebt.

Vooral bij overstappen gaat het hier mis. “Op je polis staat dat je 11 schadevrije jaren hebt”, geeft Jorg als voorbeeld. Veel mensen denken dan dat ze 11 schadevrije jaren moeten opgeven. In werkelijkheid kan het gaan om 10 jaar en een paar maanden. “Stel je hebt 10 jaar en 4 maanden schadevrij gereden, dan wordt het naar beneden afgerond. Dus je hebt eigenlijk 10 schadevrije jaren.”

Ook bij het verzekeren van een tweede auto ontstaan vaak fouten. Veel automobilisten denken dat ze dezelfde schadevrije jaren kunnen gebruiken voor beide auto’s. “Je hebt één auto met 10 schadevrije jaren, je verzekert er één bij en de verzekerde denkt dan: ik heb 10 schadevrije jaren, dus die geef ik op", geeft Jorg als voorbeeld. In de praktijk werkt dat anders.

Schadevrije jaren zijn altijd gekoppeld aan één autoverzekering. “De registratie wordt dan niet gevonden voor een tweede auto”, legt Jorg uit. Soms is er een oplossing, zoals een tweede gezinsautoregeling, maar dat is niet altijd mogelijk.

Ook bij partners of bij een eigen bedrijf ontstaan vaak misverstanden over schadevrije jaren. "Veel mensen denken dat schadevrije jaren automatisch meegaan van een bedrijf naar privé of tussen partners", vertelt Jorg. In de praktijk is daar vaak een afstandsverklaring voor nodig.

Daarnaast gaat het mis als iemand wel rijdt, maar niet de verzekering op zijn of haar naam heeft staan. Veel bestuurders denken dat zij schadevrije jaren opbouwen zolang zij schadevrij rijden. Volgens Jorg worden schadevrije jaren altijd geregistreerd op naam van de aanvrager van de verzekering. Als de verzekering stopt, komen de schadevrije jaren daarom niet op naam van de bestuurder te staan.